Bruno Fernandes heeft in 335 wedstrijden voor Manchester United al 111 doelpunten gemaakt, maar zijn huidige vorm past niet bij de topprestaties van het vorige seizoen. Nog geen zeven weken geleden stond de aanvoerder in de Manchester Opera House om zijn trots te uiten over de PFA Player of the Year-prijs voor 2025-26.
Die prijs kwam bovenop de Premier League- en Football Writers’-prijzen, als erkenning voor zijn grote aandeel in de onverwachte derde plaats van United. Fernandes scoorde negen keer en gaf 21 assists, waarmee hij een Premier League-record brak dat tot dan toe gedeeld werd door Thierry Henry en Kevin De Bruyne.
In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen was Fernandes goed voor 12 van de 21 doelpunten van United, door zelf te scoren of door ze voor te bereiden. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar Europa’s topcompetitie na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf goals.
Statistisch was dat opmerkelijk. Het deed denken aan Eric Cantona in de titelwinnende campagne van 1995-96, toen hij zes wedstrijden op rij scoorde, waarvan vijf keer wanneer United maar één keer trefzeker was.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij,” vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben erg trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, voor een club, voor de fans. Er is niets specialers dan dat.”
Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de cijfers van dit seizoen veel minder indrukwekkend.
Fernandes speelde alle minuten van United’s zes Premier League-wedstrijden. Hij heeft drie doelpunten en één assist, allemaal tegen Ipswich, in de tweede wedstrijd van het seizoen en tot nu toe de enige overwinning van zijn ploeg.
Die cijfers zijn wel beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele assist gaf. Toen speelde hij echter in de diepere middenveldrol die Ruben Amorim verkoos.
Minder gevaarlijk dan vorig seizoen
Dit seizoen heeft Fernandes het hoogste aantal schoten sinds jaren, gemiddeld 3,3 per wedstrijd. Zijn beste seizoen was 3,5 in 2020-21. Tegelijkertijd staat hij op de op één na laagste score voor schoten op doel, gemiddeld 0,8. Zijn chancecreatie (gemiddeld 2,5 per wedstrijd) is ook de op één na laagste sinds zijn komst naar Old Trafford en ligt duidelijk onder de 4,0 die hij vorig seizoen haalde.
Nog opvallender is dat hij dit seizoen pas één grote kans heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Fernandes creëerde vorig seizoen gemiddeld één grote kans per wedstrijd.
Zijn cijfers en zijn algemene betrokkenheid verklaren mede waarom United slechts zes punten haalde uit de eerste zes wedstrijden. Dat is de slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Maar is Fernandes een oorzaak van de malaise bij United, of een symptoom ervan?
Twijfels over fitheid
Over de fitheid van de Portugese spelmaker bestaat onzekerheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij werd tijdens de recente interland tegen Noorwegen op de bank gelaten. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de vroegere Sporting-speler “met pijn speelde”.
Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde break. Daarvoor speelde hij ook de volledige negentig minuten in de 4-0 overwinning op het Azerbeidzjaanse kampioen Sabah FK in de Champions League.
United-coach Michael Carrick ziet hier geen probleem in, terwijl hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had iets, maar dat gebeurt vaak,” zei Carrick. “Spelers spelen met blessures.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat laat zien hoeveel inzet hij heeft.
Hij is er vrijwel overheen, was vanmorgen op training erg scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Sesko en Casemiro gemist
Tegen het einde van vorig seizoen, toen Fernandes op zijn productiefst was, speelde Benjamin Šeško vaak op de nummer negen, terwijl de ervaren Braziliaan Casemiro het anker op het middenveld was.
Van de negen competitiedoelpunten die Šeško in 2026 scoorde, bereidde Fernandes er vier voor. Ook bereidde Fernandes vier van de laatste vijf doelpunten voor die Casemiro als speler van United maakte vanaf 1 februari.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat de aanwezigheid van Šeško en Casemiro node wordt gemist.
Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de huidige lage loopcijfers van United komen doordat de 34-jarige in de zomer naar Inter Miami is vertrokken. Zijn positiespel en spelinzicht blijven echter van een hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen, in de wetenschap dat United bij balverlies in de omschakeling niet snel overspeeld zou worden.
Wat Šeško betreft: zijn nieuwe scheenblessure verlengt een gebrek aan betrokkenheid dat sterk wordt gevoeld en waarvoor nog geen einddatum bekend is.
De clubleiding negeerde in de zomer de roep om extra aanvallende versterking en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Een plan om de initiële afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen in te zetten, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd bij Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg die rol toen. Hij zakte echter herhaaldelijk diep, precies in de ruimte waar Fernandes zich ophield, en het duo vond nooit een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt dat beperkend. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar zijn besluitvorming lijkt wel te lijden onder de situatie.
Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes een ongelooflijke 23 minuten nodig om één pass te geven.
Carrick zei maandag, vooruitkijkend naar het Champions League-duel met Atlético, dat niemand zeker is van een plek in zijn elftal. Hij voegde daar echter genoeg voorbehouden aan toe om te laten blijken dat het op de bank zetten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten zit.
United moet echter beter gaan presteren, en dat betekent dat Fernandes ook beter moet presteren.
“Bruno is een topspeler,” zei Carrick.
“Soms lukt het gewoon niet. Soms heb je een periode waarin dat zo is.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen. Daar twijfel ik niet aan.”
